Blogspot

Benim Memleketim

– BENİM MEMLEKETİM –

Bakmayın siz dizide neden Sivrihisar geçmez, el-alemin memleketi işlenir konuda hayıflanmalarına. Hiç birinin en ufak art niyeti yoktur. Yıllardır adeta yok sayılan, görmezden gelinen Sivrihisar’ımızı, hiç değilse bu fırsatla SİVRİHİSAR olarak tanınması. Bütün feveranları bu aslında. Hani biraz günüleme.

Onların hepsinin ortak gayesi Sivrihisar. Başka hiçbir niyetleri yok aslında. İsyanları sadece buna. Bu duyguda çok çok önemli. Öyle eleştirilecek durumda değil aslında. Fırsatı Sivrihisar dan kullanma. Hani karpuzdan katık, çekirdeğinden eğlence, kabuğundan atın yemi. Birebir aynı durum.

Benim memleketim arlı ve namuslu insanların yetiştiği topraklardır. “Ar” bizler için vazgeçilmez genlerimize işlemiş duygudur. Kadınları geçimlidir, zorluklara olabildiğince katlanır, öyle büyük ihtirasları, istekleri ayyuka çıkmaz. İki yakayı birleştiren kadınlardır öyle bilinir. Birini iki yapar sözü bu kadınlar için söylenir.

Benim memleketimde Adliye çok çalışmaz, öyle ağır ceza davaları yok denecek kadar azdır. Aile mahkemesi ne bile çok iş düşmez, boşanmalar bizde kınanır. Kınamak kınanmaktan aklımız çıkar.

Benim memleketimin insanı borçtan korkar. Çıkının da olmayanı borç yapmaktan korkar, çıkın çok önemlidir bizler için.

Benim memleketim gariptir. Aslında fakirdir. Fakiri çok memlekettir amma velakin herkes bizi zengin zanneder. Bu bile gariptir.

Sanayisi yoktur, köyü çoktur. Uzağından bir Sakarya geçer sular, başkada yoktur, yağarsa bolluk olur. Sanayisi yok denecek kadar azdır. Onun için nüfusu artmaz. Benim memleketimde iş olanağı yoktur, aileler de kalabalık olunca sürekli göç vermiştir.

Benim memleketimin her lakabı, her soyadı pırlanta gibi değerler barındırır. Paradan, sermayeden daha kuvvetlidir. Bizlerin hamili kartı ailelerimizin lakaplarıdır. Borç senedinden üstündür, her alışverişi yaptırır.

Benim memleketimin en enn büyük handikabı gidenlerin geri dönmeyi düşünmediği yerdir. Yani, şehrinden bir şekilde çıkan insanlar, emekli olunca genelde şehrine dönmek, orda yaşamak ister ya. Bu Sivrihisar için geçerli değildir. Giden bir daha dönememiştir. Bunun sebebi Sivrihisar değildir.

Gidenlerin Ailelerinden kardeş, ana baba hatta akraba dahi kalmamıştır. Sivrihisarlı öyle yaban ellere de gitmemiştir, Emirdağlı gibi. Yaban SİVRİHİSARLI için hiç tercih edilmemiştir. Ankara’yı bile tercih etmemiştir, memur olanlar dışında. İşte ne yapsın garibim, kayaları kaybetmemek için Eskişehir’e az öteye gitmiştir. Uzaklara değil yani.

Benim memleketim oğlanı değil kızı sever. Valla bak. Kızlarına düşkündür. Damatçı dır. Damadı yere göğe koyamaz. Gelini öteler, çünkü oğlanı ayakları üstünde görmek ister. Kimsede inkâr etmesin bu gelenek gibidir Sivrihisarlı da damada konan aşla geline hazırlanan aynı değildir. Damat geleceği zaman mutfakta hareket, heyecan başlar.

Gelmesekte, kalmasakta SİVRİHİSAR bizimdir. Derin bir içtir.

Burnumuzun direği sızlar. Kelemine, sarmasına, düğüsüne, bulguruna, Koçaş’ın patlıcanına, saatin çanına… Vicdanımız yüreğimiz büyüktür bizim…

Serdar Döner

serdar doner - Benim Memleketim

Eskişehir Sivrihisar Haberleri

1 Comment

  • Çok güzel ifade etmişsiniz;
    “Onların hepsinin ortak gayesi Sivrihisar. Başka hiçbir niyetleri yok aslında. İsyanları sadece buna. Bu duyguda çok önemli. Öyle eleştirilecek durum da değil aslında.”
    Teşekkürler, bu ifadelere aynen katılıyorum. İnsanlar eleştirilir mi, elbette eleştirilir ama dozunda olmalı eleştiriler… Hele de, yapılan eleştirilerde hedef şaşırtılıp, tabirlerimi mazur görün “aşırtmalarla” bir yerlere dokunduruluyor, “kızım sana söylerim, gelinim sen anla” ya dönüştürülüyor ise, o zaman eleştiri özünden kaçar, maksadın dışına çıkılmış olur, buna Sivrihisarlılar, “Bir dala bindi, on dalı ıraladı.” derler. Neticesi de, “pireye kızıp yorganı yakmak.” olur. Yani demem o ki, gönülleri kırarak, gönül dağı kurulmaz…

Click here to post a comment

dizi
logo
sivrihisar sehrengizi 1 - Benim Memleketim