Şenay Tek

Allah’ı Seviyorum

Allah’ı Seviyorum

“Yumurta dıştan bir güçle kırılırsa hayat son bulur, içten bir güçle kırılırsa hayat başlar. Zira doğru dönüşümler hep içten gelir.” demiş İbni Rüşd. Hem ne güzel demiş.

Şimdi bir Yumurta canlandırın gözünüzde dışında taştan bir duvar içinde ince bir perde. En iç tarafında ise asıl olan var. Tavuk, yavrusu olsun istediğinde, Yumurtanın üzerinde kuluçkaya yatar ve yumurtanın içinde sessiz sakin bir değişim bir dönüşüm bir hayat başlar.

Öz’ün gelişimi tamamlandığında, önce perde yırtılır. Sonra duvar yıkılır ve hayat başlar. Birde tersini düşünün. Tavuk kuluçkaya yatar kümese tilki girer hem tavuğu parçalar hem yumurtaları kırar ve hayat son bulur. İşte hayat böyledir.

Tavuğa yavru yapma arzusunu veren Allah, kuluna da kendi kendisinden yeniden doğma arzusunu verir. Yumurtayı cana getirmek için tavuğun yumurtaların üzerine çökmesi gibi, acılar ve üzüntüler kulun üzerine çöker ki, kendi kendisinden yeniden doğmak isteyen kul, gelişsin direnç kazansın.

Akabinde gelişen civcivin perdeyi yırtması gibi, kulun perdeleri bir bir yırtılmaya başlar ve ruh, civcivin, yumurtanın kabuğunu kırıp, hayata başlaması gibi beden denen taş duvarı kırıp, gerçekten yaşamaya başlar. İşte ölmeden önce ölmek dediğimiz şey tam olarak budur.

Hani bazen insan ‘Ben Allah’a ulaşmak için çabaladım ve isteğim gerçekleşti’ der ya. Bu tamamen fasa fisodur. Allah Nasıl ki, tavuğun yavru yapmasını diliyor ve bu isteği tavuğun bilincine veriyorsa, kulunu da kendisi için dilediğinde, kulunun bilincine kendisini sevme ve kendisine varma isteğini veriyor. Yani dileyen insan değil dileyen ve dilettiren Allah.

Evet herkes Allah’ı seviyor ama Allah bazı kullarını özellikle kendisi için seviyor ve diliyor. İşte o vakitten sonra, gerçek doğum başlıyor. Kul, zorluklara ram edilerek, gelişmesi değişmesi, içine dönmesi ve secdeye dönmesi sağlanıyor. Sonrası ise, ölmeden önce ölmek. Bu gerçeği Beyazıt Bestemi Hz.leri şu şekilde izah etmiştir. “Allah’ı seviyorum sanırdım! Ama anladım ki, esas olan O’nun sevmesi imiş. Allah bir kulu severse, onun kalbini kendisi ile meşgul edermiş.”

Bu değişim ve gelişim esnasında, yumurtanın dış kabuğu bedeni aradaki zar, atalardan, dedelerden ve toplumdan öğrenilmiş zanları. Yumurtanın kendisi, özü. Öz, ruhu. Ruh ise, ölümsüz, eni ve sonu olmayan Allah’ı temsil ediyor. Ruh, Allah’ın kuluna kendisinden üflediği nefestir can verendir işte bu yüzden, tavuk mu yumurtadan yumurtamı tavuktan çıkıyor” muhabbeti dönüp duruyor.

Allah kimleri sever - Allah’ı Seviyorum

Şenay Tek

Add Comment

Click here to post a comment

dizi
logo
sivrihisar sehrengizi 1 - Allah’ı Seviyorum